Hollandalı symphonic death metal grubu Epica, yeni EP’leri The Solace System’ı eylül başı itibariyle yayınladılar.

Açıkçası eğer Holographic Principle albümünü dinlediyseniz, aynı tat ve kıvamda devam eden bir EP olmuş. Asıl albümün tadımlık bir özeti denebilir ama tadımlıktan da öte bir EP. Bütün şarkılara bayıldım, özellikle Architecht of Light ve Wheel of Destiny.

Epica’nın asıl ilk zamanlarında grunt vokallerin pek hoş olmadığını düşünürdüm ama Epica her albümle ilerleyen ve kendini geliştiren ve müzikalitesini çok yükselten bir grup oldu ve son albüm ve Bu EP ile özellikle Mark’ın grunt kısımlarını bekliyorum özellikle. Müziğe inanılmaz bir şekilde bağlanıp, şarkıların aromasını anında tavana çıkartıyor.

Aynı albümlerdeki şekillerde olduğu gibi arkada sürekli bir orkestra ve koro var. Asla hayır diyemeyeceğim bir şey. Bazı gruplara pek gitmez maalesef ama Epica albümleri zaten bu orkestra ve koro üzerine inşa edilmiş olduklarından inanılmaz bir bütünlük sağlıyor. Isaac’in soloları ise bir anda masaya yumruğunu vurup, bütün gücü kendine alan güzellikteler.

Immortal Melancholy, EP’nin slow şarkısı diyebiliriz. Holographic Principle albümünde bonus şarkı olarak akustik versiyonunu koymuşlardı ve bu şarkı nerede diyorduk. İşte burada. Tek sorun 4 inanılmaz hızlı tempo ve gaz şarkıdan sonra bir anda anında tempo düşüyor ve akustiğimsi şarkımız giriyor. Şarkı güzel ama yeri yanlış bence sadece.

Sonuçta EP’de 7 dakikayı geçen hiçbir şarkı yok ama olan 6 şarkı ile gönüllerde taht kurmaya güzel bir kulak ziyafeti vermeye açık.